Tijd voor een sessie van Jan Douwe op 18 juni, maar eerst een gesprek daarover.

Je bent begonnen als radio- en televisiemaker, maar inmiddels ben je -volgens ons- vooral ondernemer. Hoe kijk je daar zelf naar?

“Ja, ik ben nog steeds de man van de 2 Meter sessies, maar ben inmiddels ook veel meer ondernemer geworden. Soms vragen mensen dan ‘ben je nog steeds wel van deze tijd?’, maar daar kan ik wel ‘ja’ op antwoorden. Juist omdat we de afgelopen 25 jaar hebben gezien hoe snel de technische mogelijkheden zich hebben ontwikkeld. We zijn in een periode terechtgekomen die Einstein nooit heeft meegemaakt. Wij wel. En daar moet je als maker natuurlijk iets mee.”

Wanneer merkte je dat er voor jou iets veranderde in wat je deed?

“Eigenlijk al heel vroeg. In juni 2000, bij Coldplay, ontmoette ik mijn huidige agent en inmiddels ook businesspartner, hij vertegenwoordigt 2 Meter Sessies en Countdown buiten de Benelux. Hij heeft me laten zien wat de waarde van een archief is. Ondertussen was ik zelf aan het nadenken over hoe ik de 2 Meter Sessies naar tv kon brengen. Bij de omroep had je altijd al een paar bijzondere kanalen, zoals Cultura. Daar leerde je met weinig budget roeien met de riemen die je hebt. Daarna kwam de tijd dat iedereen het over internet had, en vervolgens over Spotify. Toen was het nog niet meteen duidelijk dat juist het archief dat je had opgebouwd een belangrijke reden zou worden voor mensen om je op te zoeken. Maar later zie je dat wat je hebt vastgelegd in 2 Meter en ook in Countdown een enorme waarde heeft. En die waarde vertaalt zich uiteindelijk in clicks.”

Kun je daar een voorbeeld van geven?

“Neem Sepultura met de Nederlandse percussionist Willem Jansen, die we hadden gevraagd een paar nummers mee te doen. Daar zie je hoe bijzonder materiaal, gekoppeld aan een bijzondere band, ineens wereldwijd zijn weg vindt. In Zuid-Amerika werd dat gewoon tien miljoen keer gestreamd. Dat had ik zelf nooit gedacht. En hetzelfde geldt voor iets als Mazzy Star. Op tv keken daar misschien 80.000 mensen naar, maar online ging het ineens over meer dan 15 miljoen streams. Dat had ik toen helemaal niet scherp, omdat ik nog vastzat in het beoordelingssysteem van de NPO.”

Wat zegt dat volgens jou over hoe er vandaag de dag naar tv-makers wordt gekeken?

“Er zit nog steeds veel makers-terreur in dat denken. Alsof alleen grote lineaire kijkcijfers tellen. Natuurlijk is Heel Holland Bakt goed als daar 6 miljoen mensen naar kijken, maar voor mij gaat het daar niet alleen om. Je moet altijd goed kijken voor wie je iets maakt. Bij 2 Meter hebben we een publiek van zo’n 400.000 mensen. Vooral mensen die op zoek zijn naar nieuwe muziek. Als we een sessie met Boudewijn de Groot maken halen we dat aantal kijkers misschien, maar met een nieuwe band als Deadletter, waar jullie van de week bij waren, halen we misschien 40.000 kijkers. Toch is dat nog steeds 10 procent van onze doelgroep. Voor de omroepbazen is dat misschien niet goed genoeg, maar als je daar alleen op gaat sturen, worden we allemaal Heel Holland Bakt. En als je echt mainstream succes wil, moet je brood gaan bakken of deuren maken, want die zitten in elk huis. Maar dat is niet waar het voor mij om draait.”

En op het Kennisfestival?

“Daar ga ik dat laten zien, gecombineerd met mooie beelden van 2 Meter sessies en een paar hele aparte clips van Countdown. Rond die tijd komt er ook vinyl uit van  2 Meter sessies van fantastische bands als Jayhawks, Hallo Venray en Het Zesde Metaal, dat ook al eens op Het Kennisfestival optrad. Maar naast die sessie van 40 minuten creëren we ook een soort van Countdown Café, een podium waar ik in gesprek ga met mensen uit jullie publiek. Want er zit natuurlijk veel kennis bij de sprekers, die op de podia staan, maar wat dacht je van de kennis van al de bezoekers? Daar ga ik naar op zoek.”

Juist het archief zou een belangrijke reden worden voor mensen om je op te zoeken